കാലികം

നിന്റെ സ്നേഹത്തെ ഞാന്‍

ഭയപ്പെടുന്നില്ല

നിന്നില്‍ നിന്നും ഒന്നും

ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല

നിന്റെ സൌന്ദര്യത്തെ ഞാന്‍

സന്ദേഹിക്കുന്നുമില്ല

സ്വന്തമാക്കല്‍ എന്നുള്ളത്

സ്വാര്‍്ത്ഥതയാകുന്നു

നീയൊരു കാറ്റാകുന്നു

ഞാനൊരു തരുവും

നിന്റെ പുല്‍കല്‍

എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നു ...

പ്രണയം

കാലികമായ നേരത്ത്

ഞാനും നീയും കാഴ്ച്ചക്കാരാണ്

കാമ്പസിലെ

കാറ്റാടി മരങ്ങള്‍ക്കും

ഇലഞ്ഞിതണലിനും

പുറത്തെ സിനിമാ

കൊട്ടകക്കുമറിയാം

പ്രണയത്തിന്റെ ഭാവി വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍

അത് പൂക്കുകയില്ലെന്നും

വെളിച്ചം കുറവാണെന്നും ..

ആഴങ്ങള്‍ തേടുന്നവര്‍..

എങ്ങു പോകുന്നൂ നിങ്ങള്‍ പ്രിയരേ?

പുഴക്കടിയിലെ കൊടും തണുപ്പില്‍

സ്വപ്ന ലോകത്തിന്‍ ആഴം അളക്കുവാന്‍?

ചില്ലു കൊട്ടാരങ്ങള്‍,കുപ്പി വിളക്കുകള്‍

ഒഴുകും കിനാവുകള്‍,കാവല്‍ നിലാവുകള്‍

സുന്ദര,മന്ദാര മത്സ്യവിരാഗികള്‍

എല്ലാം കഥയിലെ അസത്യസത്യങ്ങള്‍

സ്ഫടിക മേല്‍നീരിന്നടിയിലാണ് വാസ്തവം

മുത്തുകളില്ലാത്തൊരൂഷര ചിപ്പികള്‍

തന്നിലേക്കാഴ്ത്തി  സ്നേഹിക്കും കരിഞ്ചെളിക്കയങ്ങള്‍

ചുറ്റി വരിഞ്ഞു കരകാട്ടാതെ പുല്‍കും

കാട്ടുവള്ളി കിഴവന്റെ കയ്യുകള്‍

ഞങ്ങളെ വിട്ടെങ്ങു പോകുന്നു പ്രിയരേ

തണുത്തുറഞ്ഞ ആഴങ്ങളില്‍ എന്തുകാണുവാന്‍?

ചെറുവലക്കണ്ണിയില്‍ കുരുങ്ങി മരിയ്ക്കും 

മത്സ്യ സ്വപ്നത്തിന്‍ നിറങ്ങള്‍ പകുക്കുവാന്‍

എന്നും മരിക്കുന്ന പുഴയെ കാണുവാന്‍

ഇതിലേതാണ് നിങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്

ഇതിലെന്താണ് നിങ്ങള്‍ക്ക്  കാണുവാനുള്ളത്

എന്റെ മക്കളെ...

ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു എങ്ങു പോകുന്നു

ആഴങ്ങളിലേക്ക് നിങ്ങള്‍ എന്തിനു പോകുന്നു?

മുംതാസ്

മുംതാസ്...

ഷാജഹാന്റെയല്ല,കാലത്തിന്റെ  മുംതാസ്

കടൽ കരതിന്നു കരുത്തനായ നാൾ

കരൾ കവച്ചെന്നില്‍ കടന്ന നാൾ

വെളുത്ത ഫ്രെയ്മിലെ ചുവന്ന വര പോലെ

തുടയിലെ പോറലുകൾ..

വേലിയിറക്കം,

ഒലിച്ചു പോകുന്നു നാണവും മാനവും

തിരയിലെഴുതിയ കഥയും,പ്രണയവും 

നീറ്റലാണ് ബാക്കി,

തരിമണല്‍ തുടയിലുരഞ്ഞ നീറ്റൽ

മുംതാസാണ് ഞാൻ

താജ്മഹൽ കടലില്‍ ഉപ്പു തിന്നുന്നു..